Inloggen (e-mail/wachtwoord)

schrijvende tuinvrouw

Geplaatst op: 10-03-2021
door: Harte
online cursist
Toen de pakket bezorger vorige maand de doos met de door ons bestelde zaden overhandigde dacht ik: de inhoud is ons eten voor het komend jaar. Raar dat ik daar nu pas over nadenk, ik tuinier al zo’n veertig jaar.
Maar dat is niet eerlijk. Wij hebben deze tuin weliswaar ruim veertig jaar maar ik was meer van het verwerken van de oogst. Ik blancheerde, maakte de jammetjes, de chutneys, soepen.
Koken, nieuwe recepten uitproberen is mijn lust en mijn leven.
Afgelopen jaar ben ik door de corona perikelen vaak op de tuin bezig geweest en heb ik er een nieuwe verslavende hobby bij. Het werk geeft me rust. Tuinieren, heerlijk om met je handen in de aarde te woelen. Met kruiwagen, schop en snoeischaar je krachten meten.
Een wind door je haren en genieten van de zang van de vogels. Voorjaar.

Ik ontdekte een totaal andere kant van mezelf. Zeker, ik heb vaak kruid voor onkruid aangezien. Al doende leer men.
De tuin ligt er nu maagdelijk bij. De aarde is zwart, onkruid geraapt, de meeste bomen en struiken zijn gesnoeid. De compost is over het land gereden. De grond ligt klaar om ingezaaid te worden.
Het is ook een plekje om je gedachten de vrije loop te laten en dan ’s avonds die gedachten op papier te krijgen.
En zo zit ik hier, het wil nog niet echt vlotten.
De kiem van het verhaal is gelegd maar ik moet kennelijk eerst warmlopen.
Zo werkt het ook op de tuin bedenk ik met plotseling, niet alle zaden, plantjes, struiken doen het even goed maar het blijft het proberen waard. En geduld hebben.
Misschien ontdek ik nóg een andere (verslavende) hobby?
Al doende leert men.

Joke Harte-Bosma
Verzonden vanuit Mail voor Windows 10


Reageer (1)