Inloggen (e-mail/wachtwoord)

Shit happens

Geplaatst op: 09-11-2012
door: Emily Koning
cursist

Vrouwen kakken niet. Een eeuwenoude illusie van mannen die 11 september 2012 voor mij een gruwelijke werkelijkheid werd. Om de sleur van mijn eerste vaste baan voor te zijn en op de knie hangende oogleden te voorkomen, besloot ik direct een warme band op te bouwen met het koffiezetapparaat. ‘Shit’, dacht ik later, want die band mondt altijd uit in een onvermijdelijke driehoeksrelatie. En wel tussen het koffiezetapparaat, mijzelf en…de wc. Zo dramatisch is dat niet, tenzij er maar één toilet is waarvan het geluid van het spuitje van de automatisch sproeiende wc-verfrisser al door de kantoorruimte galmt.


De eerste cappuccino bij binnenkomst gaat nog wel. Die glijdt geruisloos naar binnen en houdt zich tot en met de lunch koest in het nog smetteloze darmkanaal. Van ‘t eerstvolgende bakkie na de pauze begin ik al een beetje ongemakkelijk te wiebelen op mijn bureaustoel. Billen aanspannen lijkt de oplossing, tot de spanning rond de kringspier zo sterk toeneemt dat de ophoping van mijn gezicht moet zijn af te lezen.


De rond vier uur toeslaande afterdinnerdip schreeuwt om een espresso, die het ontploffingsgevaar in twee slokken tot haar hoogtepunt brengt. Goed, tijd om het turflijstje erbij te pakken. Hoe vaak is iedereen op de afdeling naar de toilet geweest en wanneer voor het laatst? Belangijker, hoe groot maakt dit het risico dat binnen nu en de komende vijftien minuten één van mijn collega’s geduldig voor de wc gaat staan wachten om vervolgens auditief de burgeroorlog tussen mijn cappuccino en espresso tot op de spetter te kunnen volgen?


Strontchagrijnig van de buikkrampen verlaat ik het pand. Shit happens, maar niet voor vijven.


Reageer (1)