Inloggen (e-mail/wachtwoord)

De onzekere stier

Geplaatst op: 22-05-2018
door: mieke de haan
cursist

De onzekere stier stond voor zich uit te staren in de wei. Passanten reden hem voorbij in auto’s of op fietsen en zagen zijn sterke schouders, zijn fiere houding. “Wat een trots beest” zeiden ze tegen elkaar, “die dikke voorpoten zo wijdbeens in het gras geplant, kop recht op, vervaarlijke ogen!”
“Ja, en die neusring! Wat een scherpe hoorns en wat kijkt hij boos! Het lijkt wel of er stoom uit zijn oren komt.”
Maar de onzekere stier knipperde met zijn lange wimpers, herkauwde zijn hap gras en dacht na over zijn plan wat af te vallen. Het laagje vet stoorde hem, hij voelde de blikken van de kritische koeien op zijn billen en hij vroeg zich steeds vaker af hoe het zo ver had kunnen komen. Het leek wel of hij in een vicieuze cirkel van negatieve gedachten over zichzelf zat.
“OMG! Why is this happening to me!?” dacht hij, “heb ik mezelf te veel laten gaan, me niet in kunnen houden met eten?” “Te weinig bewogen de afgelopen jaren?” Hij keek achterom over zijn flanken en zag inderdaad dat hij een dikbil was. Zo was hij immers gefokt. Hij was een fokstier en moest kalveren met dikke billen produceren vanwege het vlees. Hij was zwaargebouwd. Dat was nooit een probleem geweest, hij was altijd erg in trek geweest bij het vrouwelijk geslacht.
De kritische koeien stonden een eindje verder op, achter een hek en roddelden.
“Ooit een lekker ding maar de houdbaarheidsdatum is inmiddels ruimschoots verstreken”, giechelden ze tegen elkaar. “Nee, hij heeft het niet meer, de glans is eraf, jammer.”
Ik ga op dieet en meer bewegen, dacht de onzekere stier. Er moet een manier zijn om hier uit te komen. Hij liep traag naar de waterbak en dronk een litertje of wat. Veel water drinken schijnt te helpen, dat geeft een vol gevoel. Vier maagbanden is ook geen optie, dat vergoedt de verzekering nooit. Misschien een pensballon, ik zal onze veearts daarover eens om advies vragen.
Cardio gecombineerd met wat krachttraining leek hem ook een goed idee. Hij begon ’s morgens op zijn nuchtere vier magen rondjes te rennen door de wei. Hij drukte zich op en deed stretches bij het hek. De kritische koeien lachten hem uit. “Midlifecrisis..” snoven ze sardonisch.
Zo ging het een tijdje door totdat er een jonge koe uit de stad in de wei geplaatst werd. Zij kwam uit een moderne stal en had al wat meer van de wereld gezien.
“Wat heeft die een lekker kontje!” snoof ze tegen de kritische koeien. “Goed gevuld, helemaal volgens de laatste trends”. Ze verdrong de andere dames en ging bij het hek staan. “Laat me deze jongen eens goed bekijken!”
“Hee, jij daar”, loeide ze tegen de onzekere stier, “kom eens wat dichterbij stieremans!”
Geschokt keken de kritische koeien toe hoe de onzekere stier opkeek.
“Heb je het tegen mij?” leek hij zich af te vragen, maar er waren geen andere stieren dus ze moest het wel tegen hem hebben. Hij keek nog één keer om zich heen om zichzelf ervan te overtuigen dat ze het echt tegen hem had en kwam langzaam naar het hek lopen. Draaiend met zijn heupen en zwaaiend met zijn sierlijke staart.
“Ik heb het nog!”juichte hij van binnen.


Reageer (1)