Inloggen (e-mail/wachtwoord)

Gevolgd

Geplaatst op: 27-10-2020
door: Marleen Schlatmann
online cursist

 


 


 

Van de week was het weer zover. Ik had een afspraak voor de griepprik tussen 5 en 6 uur. Iets voor vijven maakte ik me klaar, regenjas aan, sleutel en mobiel in mijn zak en vlug vlug op de fiets ernaartoe. Ik was benieuwd hoe het nu in Coronatijd geregeld zou zijn want vorig jaar stond je altijd in een lange rij. Maar het ging prima. Ik was de eerste en dus zo klaar.

 

Gauw naar huis. Ik had ervoor gezorgd dat mijn maaltijd klaarstond zodat ik direct aan een glaasje wijn kon beginnen. Het zou anders lopen. Thuisgekomen deed ik mijn jas uit en greep in mijn jaszak naar mijn mobiel. Ik schrok me rot! Geen mobiel. Hoe kan dat nou? Ik wist zeker dat ik 'm in mijn jaszak had gedaan. Een diepe zak met zelfs een klepje erop. Had ik hem dan toch niet meegenomen? Maar in huis lag hij nergens. 

 

Ineens herinnerde ik me een verhaal van een paar weken geleden waar ik nog steeds over wilde schrijven. Een kennis uit ons wandelgroepje was haar mobiel in de stad kwijtgeraakt en vond hem terug via de zoekfunctie op haar IPAD. Een heel gedoe. Ze moest allerlei kleine straatjes door , hier en daar vragen of ze wifi en de IPAD mocht opladen. Bij iedere deur het hele verhaal uitleggen maar uiteindelijk vond ze hem. 

 

Ik drukte op het icoontje ZOEK MIJN .... van mijn IPAD. Inderdaad op de kaart stond een plek op een grote lange straat hier vlakbij en daarna nog een adres in een andere straat nr. 51. Zou ik hem dan echt op deze manier terugvinden? Gewoon proberen en eerst kijken of ie opgeladen is. Weer op de fiets met mijn IPAD. Ik was daar toch helemaal niet geweest? De man op dat adres had hem niet. Ik terug naar huis om de dokterspraktijk te bellen op mijn vaste telefoon. Gelukkig had ik die nog. Daar zag ik een rood knopje wat betekent dat iemand gebeld heeft. Inderdaad een mevrouw.

 

Zij had hem opengeklapt gevonden op die grote straat en meegenomen naar huis . Waarschijnlijk is mijn mobiel door het fietsen waarbij mijn benen iedere keer omhoog en omlaag gaan er zo uitgeglipt. De regenjas is ook nog eens van een gladde stof. Ongelofelijk!

 

Maar hoe heeft die mevrouw mij dan kunnen vinden? Je kunt schijnbaar toch je naam via een aparte instelling vinden. Ze hebben mijn naam gegoogeld en zo mijn vaste telefoonnummer gevonden en toen mij gebeld. Wat aardig en attent.

 

Dit alles speelde zich in minder dan een half uur af. Om half 6 zat ik toch aan  mijn glas wijn. Nog nooit ben ik zo blij en ontspannen geweest. Mijn hele "allesomvattende " had ik terug.

Het liep goed af maar ik word dus overal gevolgd. 


Reageer (0)