“Wat zie je er leuk uit”, zegt mijn vriend terwijl ik in mijn allerstrakste jurkje - inclusief hoge laarzen - sierlijk naar binnen stap. Missie geslaagd. Maar een dag later -als ik in mijn pyama op de bank zit- vraag ik me toch af wat dat is met vrouwen. Waarom staan we uren voor de spiegel? Waarom snakken we zo naar een compliment?
Hoezo emancipatie? Zoals vele andere vrouwen van mijn generatie ben ik afgestudeerd aan de universiteit: intelligentie is dus aanwezig. Toch ben ik er heilig van overtuigd dat het mijn uiterlijk is dat telt! Het lukt me niet eens om zonder make-up en in joggingpak de deur uit te lopen. Geen geverfde haar op mijn hoofd die daar aan denkt... Als vrouw hebben we het tegenwoordig zwaar te verduren: zomer of winter het maakt niet uit. In reclames, advertenties, affiches. Je ontkomt er niet aan: de mooiste vrouwen, schaars gekleed en het liefst zoveel mogelijk gephotoshopt...
Na de zoveelste ‘geile’ clip van Shakira gezien te hebben, ben ik het zat. Hoezo emancipatie? In een ijzeren kooi sluiten we je op. Zwoel zul je kijken, terwijl je soepel je heupjes beweegt en in spagaat voor ons op de grond ligt!
Zelfs tijdens mijn wintersportvakantie lukt het me nog om me op te winden over de ‘pornoficatie van de samenleving’. Één van de mannen heeft namelijk een nieuwe gadget op zijn superhippe I-phone: Bikini-girls… Elke dag krijgt hij een top drie van mooiste bikinimodellen binnen. “Het hoogtepunt van zijn dag”. De geëmancipeerde vrouw in mij springt op en in gedachten loop ik met het grootste spandoek uit de historie op hem af: “Jullie mannen zijn echt treurig, bikini-girls? Ik heb toch ook geen bikini-boys op mijn telefoon!” Terwijl ik me besef hoe belachelijk dat klinkt, ligt de rest van de groep al in een deuk. Inmiddels volledig gefixeerd op blote borsten en lekkere kontjes, besluit ik de discussie nogmaals te starten. “Bas, wat vind jij daar nou van?” “Waarvan?”, vraagt hij, zich van geen kwaad bewust. “Nou, van het feit dat de vrouw tegenwoordig alleen nog maar als stoeipoes gezien wordt! En dan die clip van Shakira!” Voordat ik verder kan gaan met mijn betoog, onderbreekt hij me. “Shakira? Die clip in die kooi bedoel je?” Met een smerig en enigszins angstig gezicht kijkt hij me aan: “Daar worden mannen bang van! Zo’n vrouw eet je levend op!”
Daar sta ik dan met al mijn frustratie, opgekropte woede en mijn mond vol tanden. Mijn spandoek kan naar beneden… Heb ik al die tijd gedacht dat ik toch echt een kooitje en een leren pakje moest aanschaffen… Zit de gemiddelde man daar helemaal niet op te wachten… Hoezo pornoficatie? Classificatie zul je bedoelen.
Voordat ik verder ga alle mannen over één kam te scheren, besluit ik me te richten op belangrijkere zaken: mijn carrière? De komende verkiezingen? Als vrouw kan dat tegenwoordig allemaal…